Nieuws

Een roman is een vorm van contact tussen mensen, via het geschreven woord. Een op statistiek gebaseerd taalmodel kan menselijk contact onmogelijk vervangen. Ik wil niet dat Big Tech mijn romans gebruikt om dat toch te proberen.

Als we nu niet in opstand komen tegen deze inbreuk op ons auteursrecht, dan zijn we verloren: deze AI-bedrijven hollen de journalistiek en de gehele creatieve sector uit.

Het is heel simpel. Ik vertrouw bigtechbedrijven niet. Ze jatten, liegen daarover en bieden pas excuses aan als ze betrapt worden. De manier waarop ze met intellectueel eigendom omgaan, staat symbool voor iets veel groters: de manier waarop zij zichzelf boven de rest van de samenleving plaatsen.

Ik heb al een dagtaak aan uitleggen waarom mensen mijn stukjes niet kunnen lezen zonder abonnement. Laat staan als het gaat over dit jatwerk door bigtechbedrijven. Het jatten van onze arbeid, ons intellectuele eigendom en de vrucht van ons eigen nadenken. Dat is schandelijk en demotiverend.

Ik sta op tegen Meta omdat ze zonder blikken of blozen onze teksten jatten en er een brij van maken voor de mensen. Ook mijn teksten, waar mijn copyright op zit en waar ik mijn ziel en zaligheid in heb gelegd.

Het doet me denken aan het verhaal van zeemeermin Ariël. Zeeheks Ursula ontfutselt haar stem en gebruikt die vervolgens om anderen mee te manipuleren. Onze teksten worden misbruikt door verschrikkelijke bedrijven. Een tegenstander die te groot en schurkachtig voelt. Dat moet ons niet verlammen. Big Tech is dan rijk, wij zijn met velen. Zolang het nog kan, moeten we ons uitspreken tegen dit ordinaire jatwerk door bedrijven die ons vakgebied slopen!

AI zet niet alleen de banen van schrijvers en vertalers op de tocht, het bedreigt de absolute kernwaarden van kunst en cultuur: originaliteit, integriteit en inlevingsvermogen.

Big tech verkoopt vooruitgang, maar het is niets dan perverse recycling van werk dat ze van ons gejat hebben. Ze verpulveren onze taal, gooien dat in een 3D-printer en staan er nog trots bij te kijken ook.